Ik verlang zo naar een straaltje zon
en naar de eerste warme lentedagen,
naar witte wolken, die door 't blauw heen jagen
op weg naar iets, die ik niet vinden kon.
Ik wil de tulpen ruiken als ik ze pluk,
ik wil de kersenbloesem weer zien zweven,
magnolia's, de kelken opgeheven,
of ze een dronk uitbrengen op 't geluk.
Ik wil de knoppen weer zien opengaan
van berken, mooiste onder alle bomen;
Ik wil nu 'k de winter ben ontkomen,
met nieuwe ogen in de wereld staan!

Levensbron
Het ochtendgloren breekt uit
Een nieuwe dag breekt aan
Het schouwspel van diverse kleuren
Geeft mij een nietig bestaan

Het aangezicht van de zon
Met vernietigende kracht
Ontsteekt de zon in mij
Ik voel mij gelukkiger
dan ik ooit had verwacht

De zon, de bron van het leven
Is datgene waar ik elke ochtend op wacht

Zomer dagen op't strand,
Barbecuen, keer naar keer,
Ontspannen thuis of in verre land,
Genieten van het warme weer.

Biotex dagen, ijsjes druipend
op T-shirts net schoon aan.
Autos, in de hitte kruipend,
langzaam naar huis terug gaan.

Al fresco dagen, tot laat toe,
Sloom, werken sommige door.
Kindjes gaapen, oh zo moe!
Onweer loopt de koelte voor.

School dagen beginnen weer.
Lange lijnen fietsende jeugd,
niet altijd lettend op het verkeer.
Nog even duurt de zomervreugd.

De bomen komen uit de grond
en uit hun stam de twijgen.
En ieder vindt het heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen.
We zien ze vallen naar de grond
en dan opnieuw weer groeien.
Zo heeft de aarde ons geleerd
dat al wat sterft zal bloeien....

Sereen haast, zo stil en zacht
is de herfst in haar kleurenpracht.
Door de bomen schijnt
het getemperd zonnelicht,
dat nog warm voelt in mijn gezicht.
--------------

Herfst, de wind waait, de bladeren vallen van de bomen
Ik sta in het bos te kijken en te dromen
Zie het gekleurde tapijt al komen
Op de grond paddestoelen groot en klein
Zo moet de Herfst zijn

A. van der Plas

De Winter
binnen is het een beetje warm
maar buiten is het koud
de wegen zijn glad
en maken we stroef met een beetje zout
de bomen hebben allang geen bladeren meer
alle takken zijn al kaal
ze zien er echt heel somber uit
ze lijken wel een rechte paal
de sneeuwvlokjes tikken zachtjes op het raam
de sneeuwpoppen leven weer
het ijs is klaar om op te schaatsen
een sneeuwvlokje valt op je neus neer
de dieren houden een winterslaap
vogeltjes zie je bijna niet
die zijn vertrokken naar het warme zuiden
of verstoppen zich in het riet

Terug naar gedichten-index